>>>เฟลิโอน่า<<
ครั้งที่ 2 แระสิน่ะ ที่ฉันจะต้องใช้หัวเรื่องนี้ในการเขียน ผู้หญิงที่ทำทุกอย่างเพื่อความรัก ผู้หญิงที่ทำให้ฉันยิ้มและ
ซึ้งได้ในไดอารี่ของเขา ก้าวแรกที่เทอเข้ามาในชีวิตของฉัน ฉันรู้สึกกลัวอย่างบอกไม่ถูก ว่าเทอเปนเด็กยังไง!!
ก้าวที่ 2 ที่เทอเข้ามาฉันรู้สึก ไม่ชอบเทออย่างบอกไม่ถูก เพราะเทอชอบเสแสร้งใส่ฉัน(หรือเป่า)??
ก้าวที่ 3 ที่เทอเข้ามาฉันรู้สึก ชอบเทอขึ้นมาเล็กน้อย เพราะเทอกล้าที่จะเปิดจัยพูดกับฉัน
ก้าวที่ 4 ที่เทอเข้ามาฉันรู้สึก อยากปกป้องเทอ เพราะความทำตัวเป็นเด็กของเทอ จนมองว่าเสแสร้ง
ก้าวที่ 5 ที่เทอเข้ามาฉันรู้สึก ฉันรักเทอ น้องสาวผู้เป็นที่รักของฉัน ครบ5ก้าว เทอเป็นน้องสาวของฉันเต็มตัว
คนเราต้องเรียนรู้ที่จะรักและไว้จัย ถึงแม้เวลาแค่ 5 ก้าวที่เทอก้าวเข้ามาจะไม่นานนัก ฉันก้อสามารถเปิดจัย
ยอมรับเทอได้อย่างเต็มที่ คนเราใช้เวลาในการตัดสินจัย ในการมอง ไม่สำคัญหรอกว่าใครมองเทอนานมากแค่
ไหน สำคัญตรงที่ว่าเขามองเทออย่างเข้าจัยแค่ไหนมากกว่ากัน
ทุกวันนี้เทอเดินได้ถึงก้าวที่ 10 ของฉันได้แย้วมั้ง ยัยเฟลิโอน่า เจ้าหญิงแห่งความมืด
เทอตั้งชื่อได้สมเป็นตัวเทอจริงๆ แต่ยังไง เทอก้อยังเป็นนางฟ้า ตัวน้อยๆของฉัน รู้ไหม *-*
โอ - ถ้าแกอ่านไดฉันเมื่อไหร่ แกเอาไปคิดเองเหอะว่ะ คำว่าใส่หน้ากาเข้าหากัน ถ้าอีกคนไม่ได้คิดที่จะใส่หน้ากาเหมือนกัน มันก้อคงเข้ากาหันไม่ได้หรอก รักและไม่เชื่อ รักและไม่ไว้จัย คงไปด้วยกันไม่ได้ ทุกวันนี้ฉันพึ่งรู้นะเนี่ย ว่าการร้องไห้มันไม่สามารถพังหน้ากากอันแข็งแกร่งออกมาได้ หรือว่าการร้อไห้เนี่ย ต้องใช้หน้ากากอันแข็งแกร่งเข้ามาช่วยด้วยเหรอ อ่านเองคิดเอง ฉ้านเบื่อที่จะพูด
ปุ๊ - ร๊ากน่ะ >< ร๊ากมั๊กๆๆ ยัยปุยฝ้ายจะดูและแระรักษาชีวติเพื่อได้ร๊าก ก่าปุ๊นานๆนะค่ะ
ไม่ได้พูดถึงคายก้ออย่าน้อยจัย ด้วยการอยากอัพไดกระทันหันเว้ย -..- อ่านไดน้องสาวมาแระเห็นจัย ><
~UnIoN~ Love 
ก้าวที่ 10 ของพิ้ง พี่ฝ้ายคนนี้จะรักและปกป้องยัยพิ้งตลอดไป เชื่อจัยพิ้งตลอดไปรู้ไหม *-*
edit @ 2006/03/09 01:50:23
edit @ 2006/03/09 01:51:04
